Mε το βλέμα στραμένο στον ουρανό

Θα νικήσουμε; με ρωτάς/
κάνε κουράγιο σου απαντώ, όλα τα μπορούμε αρκεί να πιστεύουμε στο όνειρο/
και προχωρήσαμε...

και φοβήθηκαν/ τα παιδιά με τα κόκκινα μάτια/
που φώναζαν τραγούδια της φωτιάς/
και ρίξανε όλη την γαμημένη χημεία να μας κόψουνε/ να μας τρομάξουν/ να μας πατήσουν

αλλά εμείς εκεί πεισματικά μπροστά/ ξεροκέφαλοι/
αψηφούμε τον καπνό/ εμείς ρε μεγαλώσαμε στην φωτιά/ τι να μας κάνει ο καπνός;/
και βγήκαμε μπροστά τους/ και σάστισαν

με μια απορία στο βλέμμα/ όχι ρε εμείς δεν μαστουριάζουμε με χημείες/
εμείς μαστουρώνουμε με την ζωή/ αυτή μας φτιάχνει/ και τώρα κάντε στην άκρη να βαδίσουμε

Δεν ξέρω ον μας νίκησαν ή αν εμείς τους νικήσαμε/ δεν με νοιάζει άλλωστε/
ας μην μιλάμε με όρους νίκης ή ήττας/ μου αρκεί ότι δεν φύγαμε/
εγώ μένω στα χαμόγελα των συντρόφων και των συντροφισσών μου/ στα κουράγιο που δίναμε αναμεταξύ μας/ στο χαμόγελο μπροστά στην φυσούνα/ στην υπόσχεση/
αύριο να είμαστε περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι...
Μέχρι τότε συντρόφια.....

                 ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ ΡΕ...

Ο Προμηθέας ήταν αρκαντάσης

                                      O Προμηθέας μας έδειξε τον δρόμο/ για την μετάδοση της  φωτιάς αρκεί το πάθος

                                                      την Τετάρτη 23 Φλεβάρη όλοι στους δρόμους 


                                                                                                                                                                      αρκαντάσης(= σύντροφος, συνεργάτης)

άραγε ξεκουράζεται ο θεός;

η κυριακή/μέρα αφιερωμένη στο να μαζεύουμε ελπίδα για την εβδομάδα που έρχεται/

ελπίδα που /γαμάει η δευτέρα

έχουμε γρίπη εδώ

Αναρωτιόμουνα εδώ και μέρες πως και έσκασε ξαφνικά το θέμα με την γρίπη, στις διάφορες εφημερίδες/ ξαφνικά μιλούν για 65 θύματα/
ξέρετε αυτός ο περσινός ιός/
ο θανατηφόρος και καλά/
χτες άκουσα τα εξής από τα χείλη του σοσια-ληστή και μέγα μπασκετμπολίστα Λοβέρδου (υπουργού υγείας), ότι το κτήριο όπου στεγάζονται οι 250 απεργοί πείνας μετανάστες είναι μια βόμβα λοιμώξεων στο κέντρο της Αθήνας/
Τώρα κάποια πράγματα παίρνουν μια πιο καθαρή μορφή.... Για να υποστηρίξει την άποψη ότι οι μετανάστες είναι εστία λοιμώξεων και εξάπλωση της νέας γρίπης αποτελώντας άρα μέγιστο ζήτημα για την ασφάλεια των κατοίκων ζήτησε την βοήθεια του ΚΕΛΠΝΟ (του κέντρου ειδικών λοιμώξεων), το οποίο κέντρο αποφάνθηκε ότι όντως ελλοχεύει ο κίνδυνος εξάπλωσης μικροβίων.
Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε κάποια πράγματα σε τάξη/
καταρχάς άλλο πράγμα ο ιός(στην προκειμένη περίπτωση) και άλλο το μικρόβιο
θέλω να πιστεύω ότι οι γιατροί του κέντρου απλά ήταν σε εντεταλμένη υπηρεσία να συν στρατευτούν με τον υπουργό.
Δεύτερον το ιατρικό τιμ που βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τους απεργούς διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει κανένα κρούσμα γρίπης ανάμεσα τους παρόλο που είναι αρκετά εξασθενημένοι (σημάδι της θέλησης για συνέχιση του αγώνα).
Επειδή λοιπόν είμαστε και ολίγον προβοκάτορες ας θέσουμε ένα ερώτημα που υπάρχει στην γκλάβα μας/
Μήπως κύριε υπουργέ πιέζεστε από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου (νεομπαρόκ βίλα γαρ) που του είχατε τάξει απομάκρυνση των απεργών εντός 15ημέρου, και τώρα που βλέπετε ότι ο αγώνας συνεχίζεται και δεν πρόκειται να φύγουν  από εκεί οι μετανάστες, πλασάρεται ως πρόσχημα τον φόβο εξάπλωσης της γρίπης προλειαίνοντας το έδαφος για την άμεση μετακίνηση τους?
Επειδή λοιπόν δεν ενδιαφέρεστε για την υγεία ούτε των μεταναστών , αλλά ούτε και των πολιτών της Αθήνας, σας λέμε ορθά κοφτά Ούτε να το σκέφτεστε/

ανήκουμε στους τόπους που δεν γυρίσαμε

            (μια κάρτα Α5 που μοιράστηκε στην Πάτρα)



Όταν γύρω μας τα πάντα καταρρέουν/
όταν νιώθουμε ότι λιγοστεύουν τα μέρη απο όπου έχουμε να κρατηθούμε/
όταν ακλόμα ακόμα έρχονται οι στιγμές εκείνες που μας κάνουνε να νιώθουμε μικροί και ανήμποροι/
τότε/
τότε/ εικόνες όπως αυτές απο την Κερατέα την προηγούμενη εβδομάδα/
μας κάνουν να χαμογελάμε/ και να λέμε/

κουφάλες δεν ξοφλήσαμε....                                                        (κοινότυπο ή όχι ισχύει)