Ανυπότακτο το νέο έτος

είχα δεν είχα το πήρα το δωράκι μου, που το μοιράζομαι αμέσως:

Κακοκάλαντα

παραμονή σήμερις και μιας και το κλίμα απαιτεί τραγούδια, χορούς και γιορτινή τρόπο τινά ατμόσφαιρα, άς σιγομουρμουρήσουμε τα κακοκάλαντα, μιας και τα πολιτικώς ορθά κάλαντα δεν μας έδειξαν χαίρι..
και άς ευχηθούμε ο νέος χρόνος να μας βρεί στους δρόμους αντάμα..

*άν καταφέρετε να τα πάτε με τους απο πάνω, κερνάω τσίπουρο

*نصر; انتصار; نتصار; إنتِصار

για την εξέγερση των αιγύπτιων αδερφών../για τις εξεγέρσεις που έρχονται../

                                                                                                                       

τὸ σιγανό σας βόγγισμα                                           

σὰν προσκλητήρι

χτυπᾶ στ᾿ ἀφτιά μας

σὰν τὸν ἀντίλαλο βροντῆς.

Στάχτη θὰ γίνεις κόσμε γερασμένε

σοῦ ῾ναι γραφτὸς ὁ δρόμος

τῆς συντριβῆς

καὶ δὲ μπορεῖς νὰ μᾶς λυγίσεις

σκοτώνοντας τ᾿ ἀδέρφια μας τῆς μάχης

Ν. Χικμέτ

                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                     *νίκη

ά-τιτλο

Δαπανήθηκα στις λόχμες/ μες στην επιθυμία να μυρίσω δυνατά/

έτσι που να ξεκαθαριστεί το αμάρτημα./ …

Πότε θα μαζέψω τον εαυτό μου κομματάκι-κομματάκι;




 Γιώργος Μακρής (1944)

Μια στεκιά...

---όσοι και όσες δεν ξέρετε το παρακάτω απόσπασμα, πηγαίνετε στο πλησιέστερο βιβλιοπωλείο του κέντρου και ζητήστε το Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα, του μακαρίτη του Νικολαίδη, διαβάστε το και ύστερα πείτε μου άν σας άρεσε ---

«Το σίγουρο είναι ότι κάποιος από κει πάνω 

μού κάνει χοντρή πλάκα 

αλλά πού θα πάει κάποτε θα τον βρω

και θα τον ξεσκίσω επιτόπου.

Tώρα με λένε Ελένη και θα βρέξει...

άντε να γαμηθείτε όλοι σας»